Bölüm 9: 2. Sahne – Başkahraman, III

Lee Hyunsung ve Han Myungoh'ın gözlerinin içine doğrudan baktım ve dedim ki, "Demir kapının ötesindeki adam tarafından katledilmek mi istiyorsunuz yoksa trenden dışarıda şansınızı denemek mi? Hangisini seçeceksiniz?"

"U-Uh..."

"Dokja-ssi, demir kapının ötesindeki kişinin düşman olduğuna dair herhangi bir garanti var mı?"

Çelik Kılıç kritik anda kararsız kalmıştı. Lee Hyunsung'un bir grubun lideri olamayışının bir nedeni vardı.

"Başka bir vagondan geldiklerine göre, muhtemelen bir hayatta kalandır. Eğer buluşursak..." Devam etmek yerine kanlı odaya baktım.

Lee Hyunsung bakışımı takip etti ve sessizce konuştu, "...Çok dikkatsiz davrandım. Bir çıkış yolu bulalım."

"G-Gidin! Hemen gidin!"

Bu anda, Han Myungoh ve Lee Hyunsung farkına vardı. Vagonların diğer hayatta kalanları da onlarla aynı şeyi yaşamış olacaktı. 'Böcek' bulma şansına sahip olmamışlardı.

"Bu bozuk!"

"Kahretsin, bu yoldan gidemeyiz!"

Lee Hyunsung ve Han Myungoh'ın çığlıklarını dinlerken, ben de kapıları kontrol ettim. Artık bariyer yoktu, bu yüzden kapılara dokunulabilirdi. Geçitleri bağlayan kapıların dışında, metroda toplam sekiz erişim kapısı vardı. Henüz onaylanmamış üç çıkış vardı.

Demir kapı ancak bir dakika dayanabilir gibiydi. Başkahraman olmasına rağmen, başlangıçta bu kadar yüksek gücü olacağını düşünmemiştim. Bu kadar kalın bir demir kapıyı kırabileceği için dürüst olmak gerekirse şaşırmıştım.

"Dokja-ssi! Burada—"

Çalışan bir manuel şalter buldum.

"Hayır!" Açma ve kapama cihazı sorunsuz çalıştı ama kapı bir anda açılmadı. Kapı yaklaşık beşte bir oranında açıldı ve sıkışmış gibi durdu. "...Görünüşe göre burada da bozuk."

"Ya diğer yerler?"

"Burası kaçabileceğimiz tek yer gibi görünüyor."

Bir çocuk sığabilir mi bilmiyorum ama boşluk erkek ve kadınların kaçması için çok dardı. Han Myungoh ve Lee Hyunsung kapıları açmaya çalıştılar ama biraz hareket etmediler.

Jetonların kullanımlarından biri genel istatistikleri yükseltmekti. Fizik seviyemi 10 yapmak için zaten 2.700 jeton kullanmıştım. Kalan jetonları gücümü artırmak için kullansam bu sorun çözülebilirdi. Ama durum bilinmediğinde jetonları kullanmak akıllıca değildi. Sonunda, sadece bir yol vardı.

"Lee Hyunsung-ssi. Bir beceri kullanın."

"Ha? "Beceri..."

Sessizce Karakter Listesi'ni etkinleştirdim.

Lee Hyunsung'un bilgileri herhangi bir kısıtlama olmadan aklıma geldi. Neyse ki, sponsor Hayatta Kalma Yolları'nda okuduğumla aynıydı.

"Özellikler penceresini açtığınızda kontrol etmelisiniz. Lee Hyunsung bir asker, bu yüzden bu durumda kullanabileceğiniz bir beceri olmalı."

"Şey... Bir tane var ama nasıl kullanacağımı—"

"Sadece beceriyi kullanmayı düşünün."

"...Bu işe yarar mı?"

"Yarar. Daha önce yaptım."

Lee Hyunsung derin bir kararlılık nefesi alırken başka bir şey söylemedi.

"Haaap!" Lee Hyunsung'un pazıları kapıyı tutarken şişti. Görkemli Dağ İtişi'nin görünümüydü. Aslında, Görkemli Dağ İtişi bir beceri değil bir 'damga'ydı. Ve bir damga takımyıldızından gelen bir güçtü. Şüphelerden kaçınmak için 'beceri' kelimesini kullandım.

Dudududu.

Devasa bir yayın döndüğü gibi bir ses geldi ve kapı hareket etmeye başladı.

"Ne? Bu adamın gerçek gücü var!"

"İşte bu! Gerçekten harika!"

Şüpheler yerine, güvenilirliğim yükseldi. Lee Hyunsung düşündüğümden daha basit bir insandı.

"Haydi, inin!"

Rahatladım ve Lee Gilyoung'u Lee Hyunsung'a verdim. "Lee Hyunsung-ssi. Çocuğu sırtınızda taşıyın."

"Anladım."

Şimdi demir kapı neredeyse kırılmıştı. Ama tahminim doğruysa, şu anda sorun o demir kapı değildi.

Dokkaebi öfkeli görünüyordu, Dongho Köprüsü'nün üzerinde süzülüyordu.

"AAhh! Bunun olacağını biliyordum! Size çıkmamanızı söyledim!" Han Myungoh başının patlayacağını düşünüyormuş gibi başına bir el sardı. Ama endişelenmeye gerek yoktu.

Çünkü tren kapısı açıldığı anda ikinci senaryo başladı.

"Dokja-ssi, bir şey garip. 'Kırık köprü' diyor ama köprü hâlâ..."

"Endişelenme ve sadece koş! Hızlı!"

"A-Anladım!"

Aslında, Yoo Sangah haklıydı. Köprü henüz kırılmamıştı. Başka bir deyişle, 'köprü kırılacaktı'.

"Dokja-ssi, hızlı gel!"

"Geliyorum."

Henüz kırılmamıştı çünkü trenden 'çok erken' inmiştik. Dokkaebi hazırlık süresinin 10 dakika olduğunu söylemişti. Ama üç dakika erken kaçtık. Bazı insanlar buna korkakça diyebilir ama bu senaryo böyle bir kısayol olmadan tamamlanamazdı. Özellikle Yoo Sangah ve Lee Gilyoung gibi yüklerle sıkışmışsam.

"Heh, heh (Nefes nefese). Gerçekten de, Lee Hyunsung-ssi bir asker ve yüksek dayanıklılığı var."

"Ağzını açma. Güç kaybedersin."

Lee Hyunsung çocukla birlikte önde koşuyordu. İstatistiklerine herhangi bir jeton yatırmamış doğal bir canavarıydı, ancak güç, fizik ve çeviklik toplamı 23'ü aşıyordu. Bir sonraki Han Myungoh'tu ve sonra arkada benimle Yoo Sangah. Yakın olurdu ama zamanında yapabileceğimizi düşündüm.

"Ah, o nedir?" Bu sırada, Han Myungoh'ın çığlığı duyuldu. Han Nehri'nin merkezinde, su sıçramaları bırakan devasa bir girdap vardı. Sıçramaların merkezinde dev bir canavar vardı. Bir ichthyosaur'du. Sorun şuydu ki ichthyosaur, pencereden gördüğümün iki katı büyüklüğünde görünüyordu.

Bu bir deniz yılanı değildi... bir deniz komutanıydı. Genel bir deniz yılanı sadece 7. Sınıf bir canavardı. Normal insanların başa çıkması zor olan 9. Sınıf bir canavar, yer faresi göz önüne alındığında, ortalama bir insan 7. Sınıf bir canavar tarafından parçalanırdı.

Başka bir deyişle, şimdi gelen adam erken aşamalarda yakalanabilecek bir canavar değildi. Elbette, yakalamaya gerek yoktu. Yakalanmak için yaratılmamıştı. Han Nehri bir tsunami varmış gibi kabarıyordu ve ichthyosaur hareket ediyordu. Köprünün ayaklarını çiğniyordu.

"Köprü kırılıyor!"

"Koş! Koşarsak geçebiliriz!"

Kalan mesafe yaklaşık 200 metreydi. Hesaplamalarım doğruysa, mevcut hızımızda köprü çökmeden önce geçebilirdik.

Elbette, bu değişken olmadığı zamanlar için bir hikâyeydi.

Dokkaebi'nin kahkaha sesi duyuldu.

Arkadan bizi kovalayan bir şeyin sesi vardı. Yoo Sangah kendi kendine mırıldandı.

"Z-Zombiler?"

Zombi benzeri bedenler büyük dalgalar halinde geliyordu. Bazıları bizimle aynı vagondaki insanlardı.

"Sadece biraz daha gitmemiz gerekiyor! Hızlı!"

İchthyosaur'a mesafe şimdi yüz metreden azdı. Neyse ki, Lee Hyunsung Lee Gilyoung'u taşıdı ve güvenlik hattını geçti. Sorun ben dahil geri kalanımızdı. Han Myungoh çığlık attı, "S-Sizi herifler!"

Çok fazla şeytani insan vardı. Sadece metrodan cesetler olsaydı, kaçabilirdik. Sorun şuydu ki...

"Kuweeeoooh!"

Köprüde ölen sürücüler şeytani insanlara dönüştü. Lee Hyunsung'un açtığı yol şeytani insanlarla kaplandı. Yoldaki şeytani insanlar ve yaklaşan ichthyosaur arasında bakışlarımı dolaştırdım.

"...Millet yere yatın."

Çok geçti.

Kwaaaaang!

İchthyosaur'un devasa ağzı ısırdığı için köprünün ayakları muazzam bir şekilde sallandı. İchthyosaur'un pulları, Han Nehri'ne yağmur gibi dökülen tozun içinden parladı. Kanlı ve sulu balık kokusu alanı doldurdu. Sendeledim ve bedenimi kaldırdım. Toz gittikten sonra, etrafımdaki manzara açıktı. Parçalanmış beton yığınları ve kesilmiş çelik. İchthyosaur'un temizce ısırdığı şeytani insanların cesetleri. Köprünün ayakları kırılmıştı.

"...Dok...ssi...iyi?"

Yoo Sangah ve Han Myungoh biraz uzaktan ayağa kalktılar. Han Myungoh'ın bacaklarından biri önceki depremden yaralanmış ve rahatsız görünüyordu. Lee Hyunsung ve Lee Gilyoung köprünün karşısından bağırıyordu ama sesleri güvenlik bölgesi tarafından engellenmiş gibiydi.

Ne yapmalıyım? Köprünün kırılmasına dayanarak planlar yaptım. Ama Han Myungoh ve Yoo Sangah'ın benimle olacağını beklememiştim. O anda, havada bir ses duyuldu.

Sesle birlikte, kırık Dongho Köprüsü'nün kalıntıları arasında ışıktan yapılmış parlak bir köprü oluşturuldu. Sonra önümde bir mesaj belirdi.

"Dokja-ssi. Bu, kafamda, aniden—"

Saçma sapan konuşan Yoo Sangah'ın gözleriyle karşılaştım. Durumu kabaca tahmin edebiliyordum. Deus Ex Machina. Takımyıldızları bir senaryoya müdahale ederek büyük bir kayıp riskine giriyordu.

"...Yoo Sangah-ssi'nin sponsoru."

Hangi takımyıldızı olduğunu bilmiyordum ama biri Yoo Sangah'ı cisimleşeni olarak seçmişti ve onun yaşamasını istiyordu. Deus Ex Machina, Hayatta Kalma Yolları'nda nadir bir olguydu. Ayrıca, Yoo Sangah zaten ölmüş olması gereken bir insandı.

Bir an şüpheye düştüm. Yoo Sangah'ın arkasında ne tür bir takımyıldızı vardı?

Biraz şaşırdım. Beceriyle onu göremiyordum? Neden? Özel bir geçmişi mi vardı? Yoksa zihinsel bir engeli mi vardı? Ama baştan itibaren böyle bir şeyi varsa... hayır, bir dakika. Belki bu...

"Dokja-ssi, şimdi ne yapacağız?" Yoo Sangah'ın şaşkın sesini duydum. Düşünmek için fazla zamanım yoktu. Han Nehri girdaba dönüyordu. İchthyosaur bir köprü ayağını yemiş ve devasa bedenini Han Nehri'nin diğer tarafında döndürüyordu. Dudaklarımı ısırdım ve köprünün açıklamasını bir kez daha okudum.

Sadece 'çift' sayıda insan köprüyü geçebilirdi. Sonunda, 'Deus Ex Machina' trajedileri seven lanet takımyıldızları tarafından yapılan bir oyuncaktı. Herkesin hayatta kalması için bir yol yoktu. Han Myungoh'ın bedeni, gözlerimiz bir birine baktığı anda titredi. Sonunda, birileri ölmeliydi.