Bölüm 561: 2. Sahne — Yeniden Yazma 6

Metro istasyonunun ortasında geniş bir hologram ekran belirdi.

Şaşıran insanlar haykırdı.

Ekrandaki yer bir sınıftı.

Lacivert okul üniformalı titreyen kızlar.

İyi tanıdığım bir sahneydi.

Ekrandaki kızlar sınıf kapısını kırmak için birlikte uğraşıyordu.

Tabii ki çabaları başarısız oldu. Çünkü hikâye böyleydi.

Pikpikpikpik — uğursuz bir bip sesi duyuldu.

Kızlar çığlık attı.

Bu duyuruyla birlikte kızların kafaları teker teker patlamaya başladı.

Manzaraya gözlerimi açarak baktım. Hikâyeyi sonuna kadar izlemekle sorumluydum.

Ekrandaki son kız, arkadaşının boğazını sıkıyordu.

Boğuk bir kahkaha.

Ardından ekrandaki tek hayatta kalan başını kaldırdı.

[#Bay23515 Kanalı. Daepong Kız Lisesi 2. sınıf B şubesinin hayatta kalanı: Lee Jihye.]

Tıpkı Bilge Okuyucunun Bakış Açısı'ndaki gibi.

Ekrana bakmakta olan Lee Jihye kayboldu ve Bihyung güldü.

"Aa, ne—"

Dehşete kapılan insanlar yere çöktü.

İri yarı adam bile epey şaşırmış gibi görünüyordu, yüzü seğiriyordu; bunu zaten bilen okur ahjussi'nin gözleri titriyordu.

Panik yapmayan tek kişi bendim.

Karakterlerin ruh hâlleriyle ilgili mesajlar her yerde belirdi.

Bihyung herkesin korkusunun köküne hitap ettikten sonra kayboldu.

"Sondaki, sondaki hayatta kalan. Eminim ki birini öldürmüştür."

Birisi büyülenmiş gibi mırıldandı.

Ondan başlayarak insanların sesleri yangın gibi yayıldı.

"Yanılıyor muyuz? Ya mikroplar cevap değilse?"

"İşe yarayacağını bildiğine emin misin? Cidden hayatta kalabilir miyiz?"

İnsanları bir şekilde yatıştırmam gerekiyordu.

"Bekleyin. Herkes, sakin olun."

"Şimdi nasıl sakin olalım?!"

Sinirlenen insanlar bana parmaklarını uzattı.

Kenardan durumu izleyen okur ahjussi insanları caydırmak için öne çıktı.

"Sonucu henüz bilmiyoruz. Hepinizi kurtarmak istiyor."

"Sorun da o, sonuçları bilmiyoruz! Yanılırsanız ölürsünüz!"

"Sen de aynısın! İkiniz birliktesiniz, değil mi?"

"Şimdi hepimiz öleceğiz. Ne yapacaksın?"

Bir anda etrafımızdaki insanlar bizi linç etmeye hazırdı. Aralarında, sızarak gelip tatminle gülümseyen iri yarı bir figür de vardı.

İlk başta bu planı kurarken bunun bir kriz olacağını düşünmüştüm.

Ama bu sefer için de bir plan vardı.

Ne var ki yavaş yavaş yoruluyorum.

İnsanları böyle kurtarmak gerçekten gerekli mi? Sadece ahjussi'yle birlikte kaçıp dokuz dakika oyalamak akıllıca bir karar olmaz mı?

İşte o anda böyle korkakça düşüncelere kapılıp metroda saklanacak bir yer aramaya başladım.

Kafamda bir mesaj çınladı.

…☐☐?

Etraftaki manzara renksizleşti, insanların hareketleri keskin şekilde yavaşladı.

Ben de katılaşıp hareket etmedim.

Zamanın durduğu bir dünyada, renksiz bir arka planda yalnızca sözcükler süzülüyordu.

Yakından baktığımda kafamın üstünde de bir satır sözcük süzülüyordu.

Ardından önümde boş bir alanda bir mesaj belirdi.

[‘Kar Diyarı'na girdiniz.]

Tamamlanmamış el yazmaları gibi ortaya çıkan boşluklar.

Boşlukların ne olduğunu anlamak zor değildi.

Tıpkı Kim Dokja'nın 'okurlara' özel bir becerisi olduğu gibi, benim de yalnızca 'yazarlara' özel bir becerim vardı.

'☐☐' becerisi.

Ben yazdıkça gerçeğemi dönüşecek?

Fazla vaktim olmadığı için şimdilik boşluğa bir cümle yazmaya karar verdim. Amaç netti.

Kim Chulyang'ı kullanarak beni ve ahjussi'yi krizden kurtarmak.

Konsantre oldukça kafamdan cümleler döküldü.

Doğal olarak, tabii ki.

Çünkü ORV'nin yazarıyım.

Bu yeterli olmalı.

İlk bakışta kusursuz bir gelişmeydi. Niteliğinin 'Sinmiş Figür' olmasından yararlanarak, Kim Chulyang Jung Heewon gibi bir 'Kötülüğün Yargıcı'na evrildi.

Ne?

Yanlışlıkla evet dedim.

Bir an dalıp gitmiştim, sonra kendime geldim. Şok olma vakti değildi.

Cümleyi yeniden yazdım.

Aynı şekilde birkaç kez daha yazdım, ama sonuç başarısızlıktı.

Bir dizi yorum saldırısı aldıktan sonra zihnim parçam parça oldu.

Ne yazacağımı ya da nasıl yazacağımı düşünemediğim için çabucak yoruldum.

Sürenin gerçek zamanlı azaldığını görerek gözlerimi kapadım. Böyle zamanlarda asıl niyetinize geri dönmelisiniz.

Sonra kafamda dokkaebi Ji Eunyu'nun sesini duydum.

Aa.

Yalnızca bir figüran olarak var olan 'Kim Chulyang' karakterini düşündüm.

Bu durumda nasıl davranacağı, nasıl konuşacağı, ne olmak istediği.

ORV'yi yazdığım ilk gün gibi, deli gibi bir cümle yazdım.

Kim Chulyang olarak konuştum ve Kim Chulyang olarak davrandım.

O an, Kim Chulyang'dım.

Son sözcüğü tuşladığım an.

O 'vay'ın ne anlama geldiğini bilmiyorum, ama en azından okuru şaşırttığı belliydi.

Bu arada, kullanıcı adını ezberledim.

Tüm bedenimden gücün çekildiği hissiyle birlikte, etraftaki renkler normale döndü.

Sinirlenen insanlar bana ve okur ahjussi'ye yaklaştı, iri yarı adamın kollarını sıvadığını gördüm.

Ve.

"Herkes."

Yazdığım cümle gerçekliğe dönüştürülmeye başladı.

"İnancımız şimdi sınanıyor."

"İnanç mı?"

Tüm yazdığım buydu. Ama yalnızca bu bile yeterli bir giriş oldu.

[Karakter Listesi]'ne göre Kim Chulyang bu senaryoyu 'inanç' için bir sınav olarak görüyor.

"Eminim ki şimdiye kadar hepiniz fark etmişsinizdir. Birinin bizi gökyüzünden izlediğini."

İnsanlar takımyıldızlardan gelen mesajla uğuldadı.

Cesaret kazanan Kim Chulyang daha da coştu ve haykırdı.

"'Tanrılar' bizim seçimlerimizi izliyor. Adil bir seçim mi yoksa kötü bir seçim mi yaptığımızı."

"Mantıklı düşünün. İnsan öldürüp senaryoyu bitiren mi, yoksa kimseyi öldürmeden senaryoyu bitiren mi. Hangisi daha d? Tanrılar hangisi için tezahürat eder?"

İnsanlar Kim Chulyang'ın konuşmasını dinlerken konuşmaya devam etti. Başını salladı. Bazı insanlar "Doğru" ve "Cinayet büyük bir günahtır" gibi sözler mırıldanmaya başladı.

"Cevap belli. Doğru tarafı seçtik ve geriye yalnızca kendimize inanmak kalıyor. Geleceği bilen bir 'Tanrı'nın Aslanı' ile tanıştık."

Tanrı'nın Aslanı mı?

Birden yerinden kalkan Kim Chulyang beni ve şenlik ateşini işaret etti.

"Onun sözlerini takip ettik ve kimse ölmeden sorunu çözmenin yolunu bulduk. Sınavı çoktan geçtik."

Niyetim o değildi ki?

Kim Chulyang gözlerinde tutkuyla bana baktığı anda, insanlar da bana döndüler.

Ve.

"Bence diyakoz haklı. İnsanı öldürmek için bir sınav olmasının yolu yok."

İnsanlar konuşmaya başladı.

"Videodaki çocuklara bakın. Birbirlerini öldürmeye hırslandılar ve hepsi öldü."

"İnsan hayatı ne kadar değerli!"

Gerçeküstü bir senaryoda hayati tehlike taşıyan bir durum. Onları izlemek için bir Tanrı belirdi ve seçimlerini onaylayıp cesaretlendirmek için dindar bir kişi belirdi.

Cinayet korkutucu, inanç ise daha beter .

Herkesin inandığı hayatta kalış tatlıydı.

Birbirlerinden ayrı düşürüldüklerinde gücünü gösteremeyen umut, dindarlar için bir fırsata dönüştü.

"Kim Chulyang! Kim Chulyang!"

"Seçildik. Ben seçildim…"

Heyecanlanan biri gözyaşlarına boğuldu.

Yandaki okur ahjussi'nin hafifçe iç çektiğini görebiliyordum.

Her neyse, Kim Chulyang'ın muhteşem performansı sayesinde, neyse ki benimle ahjussi arasındaki kriz güvenle atlatılmış gibi görünüyordu.

Ne var ki bu son değildi.

Ne yaptığımı fark ettim.

Karakter, Kim Chulyang.

Onun hakkında ilk notum şuydu.

Hayatta Kalma Yolları'nın On Kötü'sü.

Az önce onlardan birini bizzat kendi ellerimle var ettim.

RoS: Kar Diyarı = Snowfield. kar Alemi gibi de düşünülebilir.